Sól kamienna w litoterapii

Tekst: Michael Gienger, przełożono z języka niemieckiego.

Powszechnie znane w lecznictwie kamieniami jest fakt, że działanie kamienia leczniczego, w tym przypadku soli kamiennej jest nie materialnej lecz nieformalnej natury. Chodzi więc głównie nie o fizykochemiczne oddziaływanie, lecz o informację - "duchową jakość" minerału. Każdy materiał ucieleśnia zasadę, która uwidacznia się w jego właściwościach, jego zachowaniu w stosunku do innych materiałów, jego funkcji w złożonych procesach natury, a także jego oddziaływaniu na człowieka. Ta zasada jest także sygnaturą  tej substancji, "określającą właściwością",  która może być zawsze obserwowana.

Jakie właściwości możemy zaobserwować u soli ?

Sól rozpuszcza (lód), konserwuje (żywność),  powstrzymuje (wodę w pobliżu punktu wrzenia), pochłania wodę (wilgotność powietrza). Sól  jest bardzo silnie związana z wodą. Nie dziwi więc, że znajduje się ona w dużych ilościach we krwi i płynach fizjologicznych, pobudza krążenie, podnosi ciśnienie, jest niezbędna do życia  każdej komórce organizmu. Sól jest z jednej strony silnie ukształtowana (sześcienny system kryształów) i utrwalona, utrzymuje więc istniejące struktury przez długi czas, z drugiej zaś strony posiada silne dążenie do rozpuszczenie się w wodzie.

Rozpuszczenie się (Yin) i trwanie (Yang) - obie te właściwości łączą się w sygnaturze soli. I każda z nich występuje wtedy, gdy jest potrzebna: rozpuszczenie lodu lub zachowanie żywych struktur (konserwacja). Odpowiednio sól uwidacznia różne działania - w zależności od tego, co jest potrzebne:
Sól jest w stanie zlikwidować blokady energetyczne oraz ograniczenie wynikające z utartych wzorców myślenia i zachowania (sól roztapia lód). Z jednej strony powoduje to elastyczność ludzi cierpiących z powodu nadmiaru porządku i ładu, z drugiej  zaś wywołuje porządek tam, gdzie panuje trudny do opanowania chaos i bałagan. Sól jest pomocna także przy nadmiarze twardości, drętwoty i ociężałości w naszym życiu (symbol: lód), lub też gdy przeszkadzją nam: słabość, brak motywacji i nieśmiałość (symbol: para, sól podnosi punkt wrzenia wody i spowalnia parowanie). Umacnia więc ona stan równowagi i przejrzystości (stan ciekłej wody).
Sól uodparnia poza tym od wpływów zewnętrznych i powoduje lub podtrzymuje pozytywne nastawienie do życia. Działa orzeźwiająco przy stanach melancholii i depresji oraz pomaga w swobodnym i niezależnym rozwoju.

Wiele legend, mitów i obrazów dotyczy soli i potwierdza jej oddziaływanie: krąg z soli wokół domu miał odpędzać demony, oprócz tego przy wielu okazjach, jak narodziny, chrzest, ślub, przy jedzeniu i śnie, w czsie postu, przed podróżą, na łożu śmierci i na pogrzebie, wszędzie tam gdzie człowiek jest szczególnie otwarty i wrażliwy, sól jako ochrona przed negatymnymi wpływami, czrami i urokiem była wystawiana, rozsypywana, rzucana do ognia lub w powietrze. Była używana wewnętrznie przy utracie przytomności i napadach słabości, zewnętrznie zaś przy swędzeniu, wrzodach i wysypce. Noszona w torebce miała zapobiec zarażeniu się. Słone kąpiele stóp były stosowane przeciwko bólom głowy, impotencji oraz wstrzymaniu menstruacji sól zaś w jedzeniu pomagała na tęsknotę za domem i ukochaną osobą.

Już Germanie widzieli w soli gdzie indziej niemożliwe połączenie dwóch przeciwstawnych elementów: ognia i wody (i znów Yin i Yang). Sól była czymś bezpośrednio boskim. W tradycji germańskiej słone źródła były szczególnie "bliskie niebu", były więc miejscami modlitwy, w których życzenia zostawały wysłuchane a choroby wyleczone. Ten element odnajdujemy ponownie w średniowieczu, gdzie sól określana jet mianem "pośrednika bożego błogosławieństwa" oraz w rytuale chrztu, gdzie mowa jest o "soli mądrości".

Żywotność, ochrona, oczyszczenie i leczenie są centralnymi tematami przewijającymi sie przez podania jak i występującymi w nowoczesnej nauce o leczeniu kamieniem. Stary jest więc zwyczaj posiadania bryłki soli w domu. Może we współczesnym wariancie powinna być to lampa solna?